قرآن زینالعابدین قزوینی یک قرآن نفیس و مطلای دوره قاجار است که در آن ۶۰۰ تذهیب متفاوت به کار رفته است. در تذهیب این قرآن نفیس از نزدیک به چهار کیلو طلای ناب و سنگهای قیمتی استفاده شده است. سال کتابت این قرآن نفیس به سال ۱۲۱۹ قمری برمیگردد که در شهر شیراز کار شده و دهها استاد هنرمند و نگارگر در مدت چند سال بر روی آن کار کردهاند. این اثر هنری نفیس دارای ۵۴۷ صفحه است که هر صفحه دارای تذهیب بوده و ۶۰۰ تذهیب و تشعیر دارد، یعنی در هر صفحه یک تذهیب مجزا به کار رفته و هر مکتب تذهیبی که در ایران وجود داشته در این قرآن به کار رفته و آن را به اثری منحصر به فرد تبدیل کرده است.
بر اساس این خبر، ویژگیهای منحصر به فرد این قرآن برخی از مجموعه داران عربستانی و انگلیسی را بر آن داشته بود تا به هر شکل ممکن و با قیمتی باورنکردنی آن را بخرند، اما تعهد، تعصب ملی و دینی مالک مانع از این کار شد و سرانجام در سال ۱۳۸۷ این اثر جاودانه به کتابخانه ملی ایران سپرده شد.